aave

W procesie ewolucji finansów na łańcuchu, narasta kluczowy konflikt: potrzeba pożyczkobiorców na pewność kosztów finansowania i bieżąca struktura rynku pieniężnego, która oferuje zmienne stopy procentowe, są ze sobą niezgodne. Dalsze rozszerzanie skali kredytów, zwłaszcza w kontekście większych, dłuższych pozycji oraz inwestycji produktywnych, będzie coraz bardziej zależało od przewidywalnego środowiska finansowego.
Popyt na kredyty o stałym oprocentowaniu ma swoje korzenie nie po stronie pożyczkodawcy, ale po stronie pożyczkobiorcy. Ta logika została już w pełni potwierdzona na tradycyjnym rynku obligacji prywatnych. Od firm, przez fundusze inwestycyjne po deweloperów nieruchomości, podmioty pożyczkobiorcze skupiają się na przewidywalności przepływów pieniężnych. Stałe oprocentowanie skutecznie eliminuje ryzyko wzrostu stopy referencyjnej, upraszcza proces budżetowania finansowego i zmniejsza potencjalne ryzyko refinansowania. Dla podmiotów o wysokim poziomie zadłużenia lub projektów długoterminowych wahania stóp procentowych mogą bezpośrednio zagrozić ich istnieniu. Z drugiej strony pożyczkodawcy z natury swojej często preferują stopy zmienne. Model cenowy „stopa referencyjna plus premia za ryzyko kredytowe” pozwala w okresach wzrostu stóp zabezpieczyć marżę zysku, zmniejszyć ryzyko długookresowości i wykorzystać dodatkowe zyski w sytuacji wzrostu stopy referencyjnej. pożyczkodawca będzie rozważał oferowanie stałej stopy procentowej jedynie wtedy, gdy będzie mógł skutecznie zabezpieczyć ryzyko stopy procentowej lub otrzymać wystarczającą premię za ryzyko. Zatem produkty o stałym oprocentowaniu są w istocie wynikiem spełnienia potrzeby pewności po stronie pożyczkobiorcy, a nie domyślną formą rynku. Wartość dla finansów rozproszonych (DeFi) polega na tym, że bez wyraźnej i ciągłej potrzeby „pewności stopy procentowej”, rynek kredytów o stałym oprocentowaniu nie będzie mógł nabrać płynności, osiągnąć skali ani realizować trwałego rozwoju.